Συχνά ένα πειραματικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την κλίση μιας ευθείας γραμμής. Συνήθως τα σφάλματα των πειραματικών δεδομένων παριστάνονται με τις ευθείες σφαλμάτων (
error bars), το μήκος των οποίων αντιστοιχεί στο σφάλμα στον ένα (ή και στους δύο άξονες). Μια ευθεία γραμμή αντιπροσωπεύεται από την εξίσωση:![]()
όπου λ είναι η κλίση και
b είναι η το σημείο στο οποίο η ευθεία τέμνει τον άξονα y. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι με τις οποίες βρίσκεται η εξίσωση που αντιστοιχεί στην καλύτερη ευθεία. Η απλούστερη μέθοδος είναι να σχεδιάσουμε (με το μάτι) την καλύτερη ευθεία σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα.

Το σφάλμα στην κλίση εκτιμάται αν θεωρήσουμε ευθείες με τη μέγιστη και ελάχιστη κλίση, για τις οποίες δεχόμαστε ότι οριακά προσαρμόζονται στα δεδομένα. Αν συμβολίσουμε τις κλίσεις των ευθειών αυτών με λmax και λmin, το σφάλμα στην κλίση δλ υπολογίζεται από την σχέση:
![]()
και το σφάλμα στο σημείο τομής με τον άξονα των
y:![]()