ΟΠΤΙΚΗ
ß
(Φύση- Διάδοση-Αλληλεπίδραση)
ß
Γεωμετρική Κυματική Κβαντική
ß
Ευθύγραμμη διάδοση & Φωτεινές ακτίνες ÞΑπλή και επαρκής περιγραφή φαινομένων
διάδοσης σε ομογενές μέσο διαστάσεων(>>λ)
ß
Ανάκλαση –Διάθλαση-Ανάλυση
ßΚαθοριστικό ρόλο
Δείκτης Διάθλασης:


Νόμοι Ανάκλασης &
Διάθλασης
1.Προσπίπτουσα, Ανακλώμενη & Διαθλώμενη
στο ίδιο επίπεδο
2.θa=θr (Νόμος ανάκλασης)
3. nαsinθa=nbsinθb(Νόμος Snell)
Ανάκλαση & Διάθλαση επιφανειών:
Προεκτάσεις ανακλώμενων η διαθλώμενων ακτίνων
συγκλίνουν σ’ ένα σημείο Þ
‘Είδωλο’
Επίπεδα κάτοπτρα ÞΕίδωλα φανταστικά
Σφαιρικά κάτοπτρα & φακοί Þ Είδωλα φανταστικά η πραγματικά
Ανάκλαση & Διάθλαση σε σφαιρικές επιφάνειες
Γενικοί κανόνες προσήμων:
1. Αντικείμενο στην ίδια πλευρά της ανακλαστικής η διαθλαστικής επιφάνειαςÞαπόσταση s>0
με το προσπίπτον φώς άλλως s<0
2. Είδωλο στην ίδια πλευρά της ανακλαστικής η διαθλαστικής επιφάνειας Þ απόσταση s¢>0
με το εξερχόμενο φως άλλως s¢<0
3.Κέντρο καμπυλότητας C και εξερχόμενο φώς στην ίδια πλευρά Þ ακτίνα καμπυλότητας R>0 άλλως R<0
Ανάκλαση σε σφαιρικές επιφάνειες(κάτοπτρα κυρτά η κοίλα)
Νόμος ανάκλασης και παραξονική προσέγγιση Þ ![]()
Μεγέθυνση
Þ Μ>0 Þ είδωλο ορθό και
φανταστικό
Μ<0 Þ είδωλο αντεστραμμένο και πραγματικό
Επίπεδα κάτοπτρα : s =-s¢ Þ M=1 Þ είδωλο ορθό και φανταστικό
Γραφική μέθοδος προσδιορισμού ειδώλων για κάτοπτρα
Κύριες ακτίνες:1.Παράλληλη προς τον οπτικό άξονα
2.Διερχόμενη από το εστιακό σημείο F
3.Διερχόμενη από το κέντρο καμπυλότητας C
4.Προσπίπτουσα
στην κορυφή V του κατόπτρου
ß ß
και
επειδή R>0Þ f >0 Επειδή
R<0 Þ f<0
και
επειδή s>0,s¢>0Þ M<0 Επειδή s>0,s¢<0 Þ M>0
Þ Φανταστικό και
ορθό
ß
Πραγματικό και αντεστραμμένο
Διάθλαση σε σφαιρικές επιφάνειες(κυρτές η κοίλες)
Νόμος Snell
και παραξονική προσέγγιση Þ
(1)
Μεγέθυνση
(2)
Επίπεδες επιφάνειες Þ (R =¥) Þ
Þ M=1
είδωλο ορθό και φανταστικό
Λεπτοί φακοί
ß
Σύστημα δύο σφαιρικών επιφανειών τόσο κοντά ώστε να αγνοείται το πάχος τους
Τύποι φακών
Συγκεντρωτικοί η Συγκλίνοντες Αποκεντρωτικοί η Αποκλίνοντες
ß(παχύτεροι στο κέντρο) ß(παχύτεροι στα άκρα)
1 2 3 1 2 3

1: Μηνίσκος 1: Μηνίσκος
2: Επιπεδόκυρτος 2: Επιπεδόκοιλος
3:Αμφίκυρτος 3: Αμφίκοιλος
Γενικά χαρακτηριστικά:- Ακτίνες καμπυλότητας Þ R1,R2(R1=R2 Þ Συμμετρικοί)
-Οπτικός άξονας
-Εστιακά σημεία Þ F1 ,F2
-Εστιακές αποστάσεις f1,f2(Λεπτοί Þ f1=f2)
![]() |
Εφαρμογή νόμου διάθλασης επιφανειών(σχέσεις 1&2)
ß
(3)
:Εξίσωση κατασκευαστών φακών
![]()
(4)
:Θεμελιώδης εξίσωση φακών

![]()
(3)Þ R1>0, R2<0, nσχ>1 Þ f>0
(4)Þ s>0 , s¢>0 Þ f>0
<0 Þ Είδωλο πραγματικό και αντεστραμμένο
Γραφική μέθοδος προσδιορισμού ειδώλων φακών
ß κύριες ακτίνες
1. Παράλληλη προς τον οπτικό άξονα
2. Διερχόμενη από το κέντρο του φακού
3. Διερχόμενη από (η κατευθυνόμενη προς ) το πρώτο εστιακό σημείο F1

Σημείωση:Με βάση την εξίσωση των κατασκευαστών εάν nσχ<1 οι συγκλίνοντες συμπεριφέρονται ως αποκλίνοντες και αντιστρόφως.
Σφάλματα φακών: Οφείλονται στην ανεπάρκεια των φακών να λειτουργούν ακριβώς σύμφωνα τις απλές εκφράσεις των νόμων διάθλασης σε σφαιρικές επιφάνειες
ßΔύο βασικές κατηγορίες
Α:Μονοχρωματικές εκτροπές Β:Χρωματικές εκτροπές
ßΒασικό αίτιο ßΒασικό αίτιο
Αποκλίσεις από την παραξονική προσέγγιση Η εξάρτηση n=n(λ)
Α1: Σφαιρική εκτροπή :Αποτυχία όλων των ακτίνων που προέρχονται από σημειακό αντικείμενο στον οπτικό άξονα ενός πεπερασμένων διαστάσεων φακού να συγκλίνουν στο ίδιο σημειακό είδωλο.

Διόρθωση Þ Μείωση του ανοίγματος του φακού
Α2:Σφάλμα κόμης: Σημειακό αντικείμενο οριζόντια μετατοπισμένο στον οπτικό άξονα

ΔιόρθωσηÞ Κατάλληλη επιλογή των ακτίνων καμπυλότητας
Συστήματα φακών για την ταυτόχρονη απαλλαγή των παραπάνω σφαλμάτων
ß
ΑπλανητικάÞ Ιδιαίτερα χρήσιμα στον σχεδιασμό οπτικών οργάνων
Α3: Αστιγματική εκτροπή:Σημειακό αντικείμενο κατακόρυφα μετατοπισμένο από τον οπτικό άξονα

Β: Χρωματική εκτροπή:
και n=n(λ) Þ f=g(λ)

Διόρθωση ÞΣύστημα φακών με διαφορετικούς δείκτες διάθλασης Þ Αχρωματικός φακός
Πειραματικές Μέθοδοι και Διατάξεις για τον προσδιορισμό της εστιακής απόστασης f Λεπτών Φακών
A.Προσδιορισμός εστιακής απόστασης f συγκεντρωτικών φακών
Α1. Μέθοδος εστιάσεως νήματος πυρακτώσεως και Γραμμικής Μεγέθυνσης
ßΜε βάση τις σχέσεις
(1)
(2)
Πειραματική διάταξη
ß

§5.2:Προσδιορισμός f συγκλίνοντος φακού και μεγέθους Α νήματος πυρακτώσεως
Πειραματική διαδικασία
ß
Για
σταθερές αποστάσεις
,
μετακίνηση του ΣΦ εστιακής απόστασης f (π.χ 252 mm), ώστε εστιασμένο είδωλο του
νήματος πυρακτώσεως στην οθόνη παρατήρησης. Μέτρηση των αποστάσεων
, και του μεγέθους Αi
του ειδώλου του νήματος πυρακτώσεως
§5.2.4: Προσδιορισμός της εστιακής απόστασης f με γραφικό τρόπο
ß
Με βάση τη σχέση (1) και τις
τιμές
Þ Υπολογισμός
των ![]()
ßΚατάλληλη γραφική
Προσδιορισμός
μέσω της κλίσης, της ![]()
§5.2.5: Προσδιορισμός του μεγέθους Α νήματος πυρακτώσεως με γραφικό τρόπο
Με βάση τις σχέσεις (2) και
τις τιμές
και
Αi ÞΥπολογισμός
των ![]()
ßΚατάλληλη γραφική
Προσδιορισμός μέσω της κλίσης του μεγέθους του νήματος
πυρακτώσεως ![]()
Α2. Μέθοδος Bessel
Για ένα συγκλίνοντα φακό εάν ισχύει
Þ Υπάρχουν 2 θέσεις Ο1 και Ο2 του
φακού για τις οποίες δημιουργείται ευκρινές πραγματικό είδωλο.
ß

Για μια τυχαία θέση του ΣΦ
ισχύει: 

![]()
![]()

(1)
-Για
οι δύο θέσεις Ο1 και Ο2
ταυτίζονται
-Για
, επειδή οι δύο θέσεις Ο1
και Ο2 βρίσκονται συμμετρικά ως προς τις σταθερές θέσεις του
αντικειμένου Α και του ειδώλου Β, θα ισχύουν οι σχέσεις
και
,οπότε με βάσει τίς σχέσεις της Μεγένθυσης Μ
θα ισχύει:
,Μ1>1και
Μ2<1
§5.3: Προσδιορισμός εστιακής απόστασης f συγκλίνοντα φακού με τη μέθοδο Bessel
Πειραματική Διάταξη-Διαδικασία
ß

-Για δεδομένο σταθερό
Þ
Μετακίνηση του ΣΦ(π.χ f=127mm) προς την ΛΠ μέχρι τη δημιουργία ευκρινούς ειδώλου
στη ΒΟ. Για τη θέση αυτή όπου (Α>Β), μέτρηση των
.Μετακίνηση του ΣΦ προς την ΒΟ
μέχρι τη δημιουργία ευκρινούς ειδώλου στη ΒΟ. Για τη θέση αυτή όπου
(Α<Β),μέτρηση των
.Υπολογισμός
των ποσοτήτων
και
![]()
-Επανάληψη της παραπάνω
διαδικασίας για διαφορετικά σταθερά
και μέτρηση των αντίστοιχων ποσοτήτων ![]()
και ![]()
ßμε βάση τη σχέση (1)
Δημιουργία κατάλληλης
γραφικής και μέσω της κλίσης της προσδιορισμός της ![]()
Β. Προσδιορισμός εστιακής απόστασης f αποκεντρωτικών φακών
ß
Ο προσδιορισμός της f ενός αποκλίνοντος φακού από τη φύση του με έμμεσο τρόπο
ß
Β1.Σύστημα Συγκλίνοντα-Αποκλίνοντα

Προκειμένου να γίνει εφικτός o προσδιορισμός της f2
ß θα πρέπει
O ΑΦ2 να τοποθετηθεί σε απόσταση μικρότερη από την θέση του ειδώλου του ΣΦ1 (d<b1) ώστε το είδωλο του ΑΦ2 να είναι πραγματικό(σχήμα 2.11β)
Με βάση το σχήμα 2.11β θα
ισχύουν :
(1)
Μέτρηση των
και γνωστής της
με βάση την (1) Þ Προσδιορισμός της ![]()
§5.4:Προσδιορισμός f για ΑΦ2 με τη μέθοδο συνδυασμού φακών(ΣΦ1+ΑΦ2)
Πειραματική Διάταξη-Διαδικασία
ß

-Τοποθετώντας
τον ΣΦ1(π.χ f=127mm) σε μια σταθερή απόσταση
από ΛΠ (σχ.5.4α) μετακίνηση της ΒΟ
ώστε δημιουργία ευκρινούς ειδώλου του νήματος. Μέτρηση των
και
.
-
Με
παρεμβολή του
ΑΦ2 και μετακίνηση της ΒΟ για την δημιουργία πραγματικού ευκρινούς
ειδώλου του νήματος. Μέτρηση των
και
και υπολογισμός της ποσότητας
.
- Διατηρώντας το
μετακίνηση των ΑΦ2
και ΒΟ για την δημιουργία νέων πραγματικών ευκρινών ειδώλων του νήματος.
Μέτρηση των νέων ποσοτήτων
και
και υπολογισμός των αντίστοιχων ποσοτήτων ![]()
ßΜε βάση τη σχέση (1), ![]()
Δημιουργία κατάλληλης
γραφικής και μέσω της κλίσης της προσδιορισμός της ![]()
Β2.Προσδιορισμός f επιπεδόκοιλου φακού με τη μέθοδο διαμέτρου φωτεινής δέσμης Laser
Επιπεδόκοιλος φακός
ß

Εξίσωση
κατασκευαστών: 
Για λεπτούς φακούς
Þ
(1)
ßΜέτρηση των
και ![]()
Γραφικός
προσδιορισμός των
και
![]()
Μεγεθυντής (η Σμικρυντής) Φωτεινής δέσμης Laser
ß

![]()

§5.6:Προσδιορισμός f επιπεδόκοιλου φακού με τη μέθοδο διαμέτρου φωτεινής δέσμης Laser με(η χωρίς) τη χρήση Μεγεθυντή
Πειραματική διάταξη-Διαδικασία
ß

§5.6:-Με βάση το σχήμα 5.6α
τοποθετούμε αρχικά τους ΣΦ1(π.χ f=48mm
και ΣΦ2(π.χ f=252mm)σε
απόσταση
ώστε
να δημιουργούν Μεγεθυντή δέσμης. Η ακριβής τοποθέτηση των φακών επιτυγχάνεται
ελέγχοντας την παραλληλότητα της δέσμης σε μεγάλες σχετικά αποστάσεις.
-Τοποθετούμε και τον ΑΦ3(π.χ
f=-330mm) και για διάφορες αποστάσεις
μετρούμε τις ποσότητες
και ![]()
ßΜε βάση τη σχέση (1),![]()
Δημιουργία κατάλληλης
γραφικής και μέσω της κλίσης της προσδιορισμός της ![]()